Zanim kupisz robota, zasymuluj go
Symuluj przed zakupem, bo wydajność robota zależy od linii wokół niego. Robot z szybkim cyklem w karcie katalogowej może i tak czekać na części, blokować kolejne stanowisko albo stać na etapie, który nigdy nie był wąskim gardłem. Symulacja linii pokazuje jeszcze przed złożeniem zamówienia, czy dzienna wydajność wzrośnie, o ile, i co jeszcze trzeba zmienić: bufory, transport, układ zmian albo kolejność uruchamiania zleceń.
Dlaczego roboty nie osiągają oczekiwanej wydajności
W większości rozczarowujących projektów robotyzacji nie zawinił robot. Robot robi to, co obiecał dostawca, a linia wokół niego go hamuje. Typowe przyczyny:
- Robot stoi przed rzeczywistym ograniczeniem, więc szybsze stanowisko tylko wydłuża kolejkę przed nim.
- Robot czeka na części. Części docierają z opóźnieniem, bo wózek widłowy jest zajęty, bufor jest pusty albo operator, który go zasila, wykonuje dwie inne prace.
- Robot jest zablokowany. Kolejne stanowisko jest wolniejsze, więc gotowe części nie mają dokąd trafić.
- Uzasadnienie biznesowe opierało się wyłącznie na czasie cyklu robota. Na hali ręczne operacje wokół robota są wolniejsze od niego, a linia na nie czeka.
- Pominięto przezbrojenia i miks. Cela, która dobrze pracuje na jednej rodzinie produktów, traci czas, gdy w ciągu tygodnia zmienia się miks zleceń.
Wszystkie pięć przyczyn wynika z czasu i wzajemnych zależności na linii. Nie pokaże ich ani karta katalogowa, ani rysunek układu hali.
Zacznij od docelowego czasu cyklu, a nie od robota
Zanim ktokolwiek zacznie rozmawiać o chwytakach, zapisz, co linia ma dostarczać: takt wynikający z planu zleceń, czas cyklu każdego stanowiska i to, gdzie ucieka czas.
Rozważ poglądową linię, która musi wytwarzać jedną część co 60 sekund. Ręczne stanowisko montażowe potrzebuje 55 sekund, więc na papierze wszystko jest w porządku, a robot w tym miejscu wyglądałby na czystą oszczędność pracy. Ale to stanowisko dzieli wózek widłowy z dwoma innymi, a kolejne stanowisko czeka na nie przez mniej więcej jedną trzecią czasu. Należy więc zapytać, która zmiana pozwoli linii osiągnąć 60 sekund po uwzględnieniu oczekiwania i za jaką cenę. Czasem odpowiedzią jest robot. Czasem bufor, równoległe stanowisko albo wózek autonomiczny, który eliminuje chodzenie z ręcznej pracy.
Symulacja dzieli czas każdego stanowiska na pracę, oczekiwanie na materiał, i oczekiwanie na kolejne stanowisko. Dzięki temu podziałowi widzisz, gdzie inwestycja się zwraca, a gdzie tylko przesunęłaby kolejkę.
Co sprawdzić, zanim poprosisz o oferty
Nie potrzebujesz modelu całego zakładu. Potrzebujesz tej części przepływu, która zasila planowanego robota i odbiera od niego części, uruchomionej z Twoim rzeczywistym miksem zleceń.
| Pytanie | Co mówi karta katalogowa lub oferta | Co pokazuje symulacja linii |
|---|---|---|
| Jak szybki jest robot? | Czas cyklu w idealnych warunkach | Czas cyklu w Twoim przepływie, z oczekiwaniem i blokowaniem |
| Czy wydajność linii wzrośnie? | Zwykle się to zakłada | Sztuki na zmianę przed zmianą i po niej, dla każdego wariantu |
| Czy to właściwe stanowisko? | Brak informacji | Gdzie części naprawdę czekają w kolejce i czy kolejka przesuwa się po zmianie |
| Co się dzieje, gdy zmienia się miks zleceń? | Brak informacji | Wydajność przy zmienionym miksie, z kolejkami i oczekiwaniem |
| Co jeszcze musi się zmienić? | Brak informacji | Wielkość bufora, transport, układ zmian |
Na potrzeby wiersza o zmienionym miksie DBR77 Digital Twin uruchamia deterministyczną symulację tygodnia na czasach nominalnych (Średnie a symulacja w czasie). Te same dane wejściowe zawsze dają ten sam wynik, więc różnica między dwoma wariantami wynika ze zmiany, a nie z szumu.
Rzeczywisty przypadek: wąskim gardłem było oczekiwanie, a nie praca
Firma zajmująca się wtryskiem tworzyw sztucznych z centralnej Polski, dostawca dla branży AGD, zatrudniająca ponad 200 osób na trzy zmiany, z terenem o powierzchni 20 000 m², chciała zautomatyzować i zrobotyzować kilka stanowisk na jednej linii. Pytania dotyczyły wykonalności technicznej, efektywności i produktywności, alternatywnych scenariuszy automatyzacji oraz ekonomiki każdego z nich.
DBR77 zbudowało cyfrowego bliźniaka części zakładu z przepływami materiału i czasami cyklu dla każdego zadania. Model pokazał, które zadania mają największą wartość proceduralną, ekonomiczną i ergonomiczną z punktu widzenia automatyzacji. Ustalono, że:
- wąskim gardłem był ręczny etap wykonywany przez pierwszego operatora, z 90 sekundami pracy i 98 sekundami oczekiwania, więc strata wynikała z czasu oczekiwania;
- zastąpienie tego operatora wózkiem autonomicznym zwiększyło efektywność o ponad 100%, co stworzyło warunki do tego, by inwestycja była opłacalna ekonomicznie;
- jako kolejne kroki zaproponowano automatyzację intralogistyki, w tym zadań nieergonomicznych, oraz automatyczną kontrolę jakości.
W kolejnej iteracji zasymulowano automatyczny transport między stanowiskami, z raportami efektywności, produktywności i czasu pracy dla każdego wariantu. Według modelu pieniądze powinny trafić w przemieszczanie materiału między stanowiskami, a stanowisko, które wyglądało na najbardziej obciążone, mogło poczekać.
Zobacz, jak testuje się decyzje o automatyzacji
W przypadku firmy zajmującej się wtryskiem lepszą inwestycją okazał się wózek autonomiczny, który przemieszczał materiał. Inne zastosowania DBR77 Digital Twin obejmują cele zrobotyzowane, intralogistykę i bilansowanie linii testowane przed zakupem.
Porównuj warianty automatyzacji, a nie tylko „robot albo brak robota”
„Robot: tak czy nie” to słabe pytanie. Lepsze porównuje trzy lub cztery warianty według tych samych miar, z tym samym miksem zleceń i tymi samymi zmianami:
- Linia w obecnym stanie.
- Robot zaproponowany przez zespół, na wskazanym przez niego stanowisku.
- Tańsza zmiana przy rzeczywistym wąskim gardle: bufor, wózek autonomiczny, nowy podział zadań.
- Robot wraz ze zmianą wspierającą, której potrzebuje, aby osiągnąć swoją wydajność.
Porównaj sztuki na zmianę, czas oczekiwania, wykorzystanie i czas pracy operatorów. Jeśli wariant 3 daje większość korzyści za ułamek kwoty, oszczędziłeś jeden wniosek o nakłady inwestycyjne (CAPEX). Jeśli cel osiąga tylko wariant 4, znasz pełny zakres, zanim cokolwiek podpiszesz. Gdy kilka wariantów wydaje się sensownych, skorzystaj z metody opisanej w artykule Jak porównywać warianty CAPEX, gdy każdy scenariusz wydaje się sensowny.
Od symulacji do briefu dla dostawców i uzasadnienia biznesowego
Dobra symulacja daje też jasny brief dla dostawców: wymagany czas cyklu w przepływie, bufory wokół celi, koncepcję transportu i zmiany, które cela musi obsłużyć. Dostawcy przygotowują wtedy oferty pod Twoją linię.
W przypadku firmy zajmującej się wtryskiem docelowa koncepcja transportu pozwoliła sprawnie wybrać dostawcę technologii za pośrednictwem DBR77 Marketplace. Model zdefiniował zadanie, a Marketplace dopasował do niego dostawców.
Te same liczby zasilają uzasadnienie biznesowe. Dział finansów dostaje wydajność na zmianę przed zmianą i po niej, dla każdego wariantu, plus koszt zmian wspierających, co jest lepszym punktem wyjścia niż slajd dostawcy o okresie zwrotu. Jak zbudować takie uzasadnienie bez zmyślonych liczb, wyjaśniamy w artykule Jak zbudować uzasadnienie biznesowe dla cyfrowego bliźniaka.
Najczęstsze pytania
Czy do oceny jednego robota potrzebujemy modelu całego zakładu?
Nie. Zamodeluj przepływ, który zasila robota i odbiera od niego części, a także wspólne zasoby, takie jak wózki widłowe czy operatorzy. Rozszerzaj zakres tylko wtedy, gdy zmiana wpływa na inne obszary.
Czy symulacja dostawcy robota może zastąpić symulację linii?
Nie w pełni. Symulacja dostawcy zwykle sprawdza zasięg, czas cyklu i kolizje wewnątrz celi. Symulacja linii sprawdza, czy cela dostaje części na czas i czy wydajność linii rośnie.
Jakich danych potrzebujemy, aby zasymulować inwestycję w robota?
Nominalnych czasów cyklu stanowisk wokół celi, a także czasów transportu, wielkości buforów, zmian i miksu zleceń. Możesz wpisać je ręcznie albo wprowadzić przez import (zakres importu do potwierdzenia). Większość z tego jest w marszrutach, a resztę można zmierzyć stoperem. Na start wystarczą wartości nominalne: porównanie modelu z tym, co linia naprawdę produkuje, pokazuje rozjazd, a ten rozjazd mówi, czy docelowe stanowisko jest prawdziwym wąskim gardłem.
Ile trwa analiza wariantów?
To zależy od zakresu: ile wariantów porównujesz, jak duża część linii jest zamodelowana i jak kompletne są dane. Warianty porównuje się obok siebie na kopii modelu bazowego, więc dodanie kolejnego wariantu nie oznacza zaczynania od nowa.
Podsumowanie
Jeśli oferta na robota już leży na czyimś biurku, najpierw sprawdź, jaką część czasu docelowego stanowiska stanowi oczekiwanie. Poproś o tydzień pomiarów stoperem lub danych z maszyn dla tego stanowiska i stanowiska za nim. Jeśli oczekiwanie stanowi dużą część, uwzględnij w porównaniu tańszą zmianę przy rzeczywistym wąskim gardle, zanim wniosek o CAPEX trafi dalej.
Przetestuj inwestycję w robota, zanim podpiszesz umowę
Zanotuj stanowisko, które chcesz zautomatyzować, i takt, który musi osiągnąć. Demo pokazuje, jak DBR77 Digital Twin porównuje warianty automatyzacji pod kątem czasu pracy operatorów i liczby sztuk na zmianę.
Źródła
- DBR77, Studium przypadku: opracowanie koncepcji automatyzacji (opis na tej stronie)
- DBR77, DBR77 Marketplace
- DBR77 Digital Twin, Średnie a symulacja w czasie
Chcesz przetestować decyzję ze swojego zakładu?
Opisz decyzję ekspertowi DBR77, a pokażemy, jak DBR77 Digital Twin porównuje warianty pod kątem wydajności, czasu oczekiwania i obciążenia transportu.
Pytania
Masz pytanie do tego tematu?
Napisz, czego dotyczy. Odpowiemy w ciągu jednego dnia roboczego.
Newsletter Digital Twin
Krótkie materiały o testowaniu decyzji o układzie hali i przepływie na modelu oraz nowości z DBR77 Digital Twin. Zrezygnujesz w każdej chwili.