5 decyzji w fabryce, które warto zasymulować, zanim się zobowiążesz
Pięć decyzji w fabryce warto zasymulować, zanim się zobowiążesz: zmianę układu hali, usunięcie wąskiego gardła, inwestycję w robota lub automatyzację, zmianę zdolności produkcyjnych pod nowy popyt oraz zmianę systemu zmianowego. Łączą je trzy cechy. Trudno je odwrócić, kilka wariantów wydaje się sensownych, a wynik zależy od tego, jak maszyny, ludzie, wózki widłowe i bufory wpływają na siebie w czasie. Arkusz ze średnimi nie pokaże tych zależności. Symulacja tak.
Dlaczego średnie zawodzą właśnie przy tych decyzjach
Większość decyzji w fabryce przygotowuje się w arkuszu kalkulacyjnym: średni czas cyklu, średni popyt, średni czas transportu. Średnie sprawdzają się przy prostych, niezależnych krokach. Zawodzą, gdy kroki zależą od siebie nawzajem.
Załóżmy, w ramach przykładu poglądowego, że dwa kolejne stanowiska mają średni czas cyklu po 55 sekund przy takcie 60 sekund. Na papierze linia ma zapas zdolności. Na hali oba stanowiska obsługują też drugi produkt, kolejność zleceń ustawia dwa długie zlecenia jedno po drugim, a wózek widłowy dowozi palety partiami. Tworzy się kolejka, której arkusz nigdy nie pokazał. Wydajność na koniec zmiany jest poniżej planu, choć żadne pojedyncze stanowisko nie jest „za wolne”.
Symulacja odtwarza tę samą linię przez cały tydzień zleceń, ze stałymi czasami cyklu, z transportem, buforami i zmianami (zobacz Średnie a symulacja w czasie). Pokazuje, gdzie tworzą się kolejki, jak długo czekają części i ile linia dostarcza, a od tego zależy każda z pięciu poniższych decyzji.
1. Zmiana układu hali lub nowa hala
Rysunek mówi Ci, czy nowy układ się mieści. To, czy dobrze działa, to inne pytanie. Trasy, które wyglądają na krótkie, mogą się krzyżować w ruchliwej alejce. Bufor usunięty, by zaoszczędzić miejsce, może sprawić, że półprodukty będą czekać na wózek widłowy między procesami.
Porównaj każdy wariant układu z obecnym układem pod względem wydajności dziennej, czasu przepływu materiału, czasu oczekiwania między procesami oraz obciążenia wózków widłowych lub wózków autonomicznych. Każdy wariant wymaga tego samego miksu zleceń i tych samych zasad pracy zmianowej, inaczej porównanie będzie nieuczciwe. Jak to przygotować, pokazujemy w artykule Jak porównywać warianty układu hali bez zgadywania.
2. Usunięcie wąskiego gardła
Gdy usuniesz wąskie gardło, ograniczenie zwykle przenosi się gdzie indziej. Szybsza maszyna może zalać kolejny bufor, zagłodzić stanowisko dalej w procesie albo dołożyć palet wspólnemu wózkowi widłowemu. Usprawnienie daje wtedy mniejszą wydajność, niż obiecywało uzasadnienie biznesowe.
W modelu sprawdź, gdzie praca czeka w kolejce przed usprawnieniem i po nim oraz jak zmienia się wykorzystanie sąsiednich stanowisk. Wynik oceniaj po wydajności całej linii. Potem po każdej poprawce uruchom model ponownie, aby zobaczyć, dokąd ograniczenie przesunie się dalej. Metodę opisujemy w artykule Jak znaleźć wąskie gardła w produkcji, zanim się pojawią.
3. Zakup robota lub automatyzacja stanowiska
Robota zwykle uzasadnia się jego czasem cyklu. To, czy rzeczywiście da tę wydajność, zależy od tego, co dzieje się wokół niego: od zasilania materiałem, bufora przed nim, stanowiska za nim i od tego, kto go załadowuje i rozładowuje.
Firma zajmująca się wtryskiem tworzyw sztucznych z centralnej Polski, pracująca na trzy zmiany, analizowała automatyzację kilku stanowisk na jednej linii. Symulacja wykazała wąskie gardło na ręcznym etapie wykonywanym przez pierwszego operatora: 90 sekund pracy i 98 sekund oczekiwania. Zastąpienie tego operatora wózkiem autonomicznym zwiększyło efektywność o ponad 100%, co stworzyło warunki do tego, by inwestycja była opłacalna ekonomicznie. Problemem było oczekiwanie, a nie czas pracy, i żadna karta czasów cyklu tego nie pokazała.
Tutaj model powinien odtworzyć linię z robotem i bez niego i dla każdego wariantu podać wydajność, czas oczekiwania i czas pracy, a także uwzględnić alternatywne warianty automatyzacji, takie jak automatyczny transport. Więcej szczegółów znajdziesz w artykule Zanim kupisz robota, zasymuluj go.
Zobacz te decyzje w rzeczywistych zakładach
Kilka przypadków, na których opiera się ta lista, od przeniesienia maszyn do nowej hali po automatyzację linii wtryskowej, opisaliśmy razem z liczbami, które dał DBR77 Digital Twin.
4. Zwiększenie zdolności produkcyjnych pod zmianę popytu
Gdy popyt rośnie lub zmienia się miks produktów, typowe odpowiedzi to nowa maszyna, nowa linia, dodatkowa zmiana albo większa hala. Każdy z tych wariantów zmienia też trasy transportu, zapotrzebowanie na bufory i obciążenie wspólnych zasobów.
Producent lamp samochodowych z południowej Polski dobudował nową halę produkcyjną i musiał przenieść maszyny bez przerywania produkcji. Symulacja pokazała, że wydłużone trasy transportowe były głównym źródłem strat produkcyjnych, że ostateczny układ maszyn różnił się od początkowego założenia i że właściwa kolejność relokacji pozwalała prowadzić niektóre procesy równolegle. Niczego z tego nie było widać w tabeli zdolności produkcyjnych.
Przetestuj wydajność w kilku scenariuszach popytu wykraczających poza oczekiwany i śledź poziomy buforów, obciążenie transportu oraz kolejność zmian. Zobacz artykuł Jak przetestować zdolności produkcyjne przed kolejną zmianą popytu.
5. Zmiana systemu zmianowego
Przejście z dwóch zmian na trzy albo zmiana godziny rozpoczęcia zmiany wygląda na prostą arytmetykę. W praktyce wydajność zależy od tego, co czeka na każdym stanowisku, gdy pojawia się praca, i jakie wspólne zasoby obciąża dodatkowa zmiana. Stanowisko wspólne dla dwóch produktów może w szczycie stać się wąskim gardłem, choć zdolność produkcyjna na papierze wygląda na wystarczającą.
Dla każdego wariantu zmian model powinien pokazać wydajność, czas oczekiwania i wykorzystanie każdego stanowiska. Uruchomiony z Twoim rzeczywistym miksem zleceń powie Ci, czy dodatkowa zmiana zwiększa wydajność, czy tylko koszty. Zobacz artykuł Jak użyć cyfrowego bliźniaka do testowania decyzji o zmianach i ludziach.
Jak wybrać pierwszy scenariusz
Nie musisz symulować wszystkiego. Zacznij od decyzji, która jest najbliżej, kosztuje najwięcej i najtrudniej ją odwrócić. Poniższa tabela podsumowuje, czego w każdym przypadku nie widać w średnich.
| Decyzja | Czego nie widać w średnich | Co porównać w modelu |
|---|---|---|
| Zmiana układu hali lub nowa hala | Oczekiwanie na transport, krzyżujące się trasy | Wydajność dzienna, czas przepływu, oczekiwanie, obciążenie wózków widłowych |
| Usunięcie wąskiego gardła | Dokąd ograniczenie przeniesie się dalej | Kolejki i wykorzystanie przed usprawnieniem i po nim |
| Robot lub automatyzacja | Oczekiwanie wokół nowego stanowiska | Wydajność i oczekiwanie z automatyzacją i bez niej |
| Zdolności produkcyjne pod nowy popyt | Bufory, trasy, kolejność zmian | Wydajność w kilku scenariuszach popytu |
| System zmianowy | Co czeka, gdy pojawia się praca | Wydajność, oczekiwanie i wykorzystanie stanowisk |
Małe, odwracalne zmiany nie potrzebują modelu. Jeśli możesz przestawić regał w sobotę i odstawić go z powrotem w poniedziałek, sprawdź to na hali. Symuluj wtedy, gdy zły wybór oznacza przebudowę, nieudany rozruch albo maszynę, która stoi bezczynnie.
Najczęstsze pytania
Którą decyzję zasymulować najpierw?
Tę, która nadchodzi najszybciej i najtrudniej ją odwrócić. W większości zakładów to zmiana układu hali, inwestycja w zdolności produkcyjne lub projekt automatyzacji, który już jest w planach.
Czy do tych decyzji potrzebujemy modelu całego zakładu?
Nie. Modeluj obszar, w którym następuje zmiana, oraz wszystko, co dzieli z nim wózki widłowe, bufory lub ludzi. Model możesz rozbudować przy kolejnej decyzji.
Czy jeden model może odpowiedzieć na kilka z tych pytań?
Tak. Gdy przepływ materiału w danym obszarze jest już zamodelowany, ten sam model może przetestować wariant układu, robota, dodatkową zmianę albo nowy scenariusz popytu. Właśnie to ponowne wykorzystanie sprawia, że model staje się cyfrowym bliźniakiem.
Co potrzebne jest na start symulacji decyzji?
Na start wystarczą czasy nominalne. Marszruty, stanowiska i czasy wpisujesz ręcznie albo wprowadzasz przez import (zakres importu do potwierdzenia). Zakres wyznacza decyzja i warianty, które masz na stole.
Podsumowanie
Przejrzyj plany inwestycji i zmian na najbliższe dwanaście miesięcy i zaznacz, które z nich należą do pięciu powyższych typów. Przy tej, która jest najbliżej i najtrudniej ją odwrócić, zapisz warianty, które już są na stole, i miarę, która powinna przesądzić o wyborze. To jest brief pierwszego modelu.
Masz jedną z tych decyzji na stole?
Niezależnie od tego, czy chodzi o celę zrobotyzowaną, trzecią zmianę czy nową halę, demo pokazuje, jak DBR77 Digital Twin zestawia takie warianty obok siebie. Potem możemy omówić, jak zamodelować Twoją decyzję.
Źródła
Chcesz przetestować decyzję ze swojego zakładu?
Opisz decyzję ekspertowi DBR77, a pokażemy, jak DBR77 Digital Twin porównuje warianty pod kątem wydajności, czasu oczekiwania i obciążenia transportu.
Pytania
Masz pytanie do tego tematu?
Napisz, czego dotyczy. Odpowiemy w ciągu jednego dnia roboczego.
Newsletter Digital Twin
Krótkie materiały o testowaniu decyzji o układzie hali i przepływie na modelu oraz nowości z DBR77 Digital Twin. Zrezygnujesz w każdej chwili.